Անվերապահ Հավերժ Ծառաներ

Քանի որ «իրական Հայաստանում» կատարված աշխատանքի չափանիշը թերթի վերնագիրն է, Արտաքին հետախուզության ծառայությունը, որը ենթարկվում է անձամբ գերագույն կապիտուլյանտին, և դեռևս չի համալրել իր հաստիքները, հրապարակել է զեկույց Հայաստանի անվտանգության մասին։ Այս զեկույցում նրանք, ովքեր պետք է աշխատեին հավանական սպառնալիքները սաղմում վերացնելու ուղղությամբ, ինչպես միջակ աշակերտներ այդ սպառնալիքների մասին պատմում են համայն աշխարհին՝ նույնիսկ չհասնելով ցածրակարգ վերլուծական կենտրոնի մակարդակի։

Թերթի գլխավոր վերնագրերը, հանուն որոնց գրվել է «զեկույցը», երկուսն են՝ Ադրբեջանի կողմից հարձակման «ոչ բարձր» հավանականությունը և Հայաստանի էներգետիկ անվտանգության բացերի «օգտագործումն» արտաքին խաղացողների կողմից «քաղաքական» նպատակներով։ Այսպիսով, այս «պետական» կառույցը ցույց է տալիս իր իրական շահերի ոլորտը՝ կապիտուլյացիոն իշխանության վերարտադրությունը, այլ ոչ թե արտաքին ռիսկերը նվազագույնի, իսկ հենց այս անվտանգությունը առավելագույնի հասցնելը։ Ավելին, Ադրբեջանի հարձակման հավանականությունը «ոչ բարձր» է, ինչպես առանձնահատուկ շեշտել են հեղինակները, զեկույցի «հրապարակման պահին», այսինքն՝ ռազմավարական պլանավորման համար պատասխանատու գլխավոր «ինստիտուտներից» մեկի պլանավորման հորիզոնն առավելագույնը կես ժամ է։

Զարմանալու ոչինչ չկա։ Ի՞նչ ռիսկերի կանխարգելման մասին կարող է խոսք լինել մի երկրում, որի ղեկավարությունը լիովին զուրկ է ռազմավարական մտածողությունից։ Ինչպիսի՞ «ազգային անվտանգության» մասին կարելի է խոսել բովանդակային քաղաքական ազգի բացակայության պայմաններում։ Ինչպե՞ս կարելի է պաշտպանել ազգային շահերը, եթե դրանք պարզապես չկան։

Ի վերջո, ուրիշ ի՞նչ կարելի է ակնկալել մի կազմակերպությունից, որը ստեղծել է թուրքական պարետ Փաշինյանը։ Եկեք անկեղծ լինենք, հազիվ թե որևէ մեկը սպասեր, որ Արտաքին հետախուզական ծառայությունն իր «երկում» ազնվորեն կնշի Հայաստանի անվտանգությանը սպառնացող գլխավոր սպառնալիքը՝ ինքն իրեն և իր հիմնադիրներին՝ տարածաշրջանի բոլոր արտաքին հետախուզական ծառայությունների սիրելիներին: